Deel 2 Rajasthan

Na een week beginnen we ons wat meer thuis te voelen. De mensen zijn vriendelijk en de indiase mannen geven vooral mij (Remco) veel aandacht. Ik krijg vaak te horen dat ik een mooie man ben en vanochtend werd ik nog even vergeleken met Mike Tyson hahaha. Ik weet niet waar ze dat vandaan halen het zal wel door mijn kale kop komen. Het is echt een mannenwereld en daar stoort Kirsten zich wel eens aan. Wanneer Kirsten bijvoorbeeld om de rekening vraagt wordt het altijd aan mij gegeven. Hahaha. Hier ga ik 6 maanden van genieten want thuis heeft Kirsten de broek weer aan.
De manager van het hotel vroeg zich af hoe het toch mogelijk was dat mijn kale kop zo aan het glanzen was. Het antwoord is voor ons heel simpel, want zoals de meeste van jullie weten zweet ik in Nederland al aardig.
De manager heeft ook een kale kop.Hij laat dit altijd doen bij de kapper. Hij moet minimaal een half uur wachten bij de kapper en is veel geld kwijt per maand.
In de avond de manager uitgenodigd voor een cursus zelf scheren.
In Jodhpur zijn we naar een fort, gedenkplaats en de markt geweest. Op de markt de eerste broek gekocht die ze hier ook dragen. We hebben veel gelachen omdat ze bij elk kraampje zeggen dat ze de beste kwaliteit hebben van India. Bij het ene kraampje vragen ze 400 roepie en bij de ander kan het zo maar zijn dat het 1200 roepie is.
De broek gekocht voor een mooi prijsje, er moest natuurlijk wel effe onderhandeld worden. Nu is de vraag niet of hij uit elkaar gaat vallen maar wanneer!!! hahah.
Woensdagavond het beste eten gehad tot nu toe. Het was dan ook iets duurder,in totaal waren we 14 euro kwijt inclusief de drankjes. We hebben namelijk ook samen gegeten voor 5 euro.
Chicken tikka en butter chicken zijn gerechten die we zeker vaker gaan bestellen als het mogelijk is.(bij goedkopere tentjes).
We hebben de kruiden voor de kip al binnen zodat we in Nederland ook een poging kunnen wagen achter het fornuis.
Jaja nog maar een week onderweg en nu al de eerste souveniertjes gekocht. Het eerste pakketje zal snel per boot worden opgestuurd als het zo doorgaat.

Het belangrijkste is dat we nog geen Delhi Belly hebben gehad. De poep ziet er nog steeds prima uit. ;) ;) ;) ( hey Niels we hebben nog steeds geen poepies van de roepies)

Donderdag 10 oktober weer een lange rit voor de boeg naar Udaipur. Tijdens deze rit hebben we alle tijd om het reisverslag bij te houden. Voor ons erg handig zodat we na de reis alle ervaringen kunnen teruglezen en jullie kunnen ook mee genieten. Op dit moment stoppen we en zien we honderden mensen bij elkaar staan. Wederom komen we erachter dat alles heilig verklaard kan worden in India, dit keer is het een motor. Op deze plek de eerste rode stip gekregen op het voorhoofd wat ons geluk moet brengen. Na een paar uur rijden zijn we naar een tempel geweest in de bergen. Wat een prachtig uitzicht en wat fijn om weer frisse lucht in te ademen. Nog een paar uur rijden en dan komen we aan in Udaipur. ( Dit moet de meest romantische stad zijn van India )